Rollercoaster

“Het lijkt wel alsof jullie in een rollercoaster terecht zijn gekomen”. Dat waren de woorden van een collega nadat ik vertelde dat wij plotseling in onderzoeken terecht waren gekomen op het gebied van borstkanker. Het begon allemaal met een knobbeltje wat zelf gesignaleerd werd. Na huisartsbezoek volgde na enkele dagen de mammapoli in Ede. Na een kort bezoek aan de arts diverse onderzoeken: Echo, radiologie en een punctie zorgden er helaas niet voor dat het signaal ‘vals alarm’ gegeven kon worden. Een uiteindelijk telefonisch consult van de arts gaf het bericht dat er nog een MRI nodig was. Hoewel al vrij snel aan werd gegeven dat er sprake lijkt te zijn van een “mogelijk voorstadium van borstkanker”, is de impact ook hierbij groot. De tumor, en het onrustig weefsel, zijn dermate groot dat volledige verwijdering van een borst noodzakelijk lijkt te zijn. In een ‘voorstadium’ komt dit toch als donderslag bij heldere hemel. Dat vragen op dat gebied niet alleen bij ons leven maar ook bij anderen blijkt uit de vele reacties die er leven. Ook naar aanleiding daarvan overleggen we met het ziekenhuis over een second opinion. Het ziekenhuis gaat daar goed mee om. Aangezien zij geregeld overleg hebben met Anthonie van Leeuwenhoek-ziekenhuis wordt dit daar besproken. Gelukkig bevestigen zij het handelplan. Ik kan het mij voorstellen dat dit voor de buitenwacht vreemd over kan komen. Toch geeft deze bevestiging ons rust. Het houdt in dat wij niet nog een paar maanden aan het lijntje worden gehouden voordat we, ook door wachtlijsten, alsnog bericht zouden krijgen over een noodzakelijke operatie. Inmiddels hadden we ons ook al aardig ingelezen: er is sprake van DCIS waarbij er sprake is van 3 stadia. Bij stadia 1 kan het zijn dat er geen operatie plaats vindt maar dat er gekozen wordt voor intensieve monitoring. In ons geval lijkt er sprake te zijn van fase 2. En toch: de kans is groot dat ook bij fase 1 er zeer waarschijnlijk gekozen zou worden voor de operatie. De onzekerheid sprak ons ook niet aan, of, om een uitspraak aan te halen, “liever nog een vrouw met 1 borst dan geen vrouw”.

4 maart volgt de eerste operatie: onderzoek bij de poortwachtersklier. Een dagopname waarbij gekeken wordt of er daadwerkelijk geen uitzaaiingen zijn. 1,5 week later volgt dan de borstverwijdering en, afhankelijk van de uitslag mbt uitzaaiingen, de reconstructie. Of het bij 1 operatie daarbij blijft weten we nog niet. Ik moet denken aan het lied “Op bergen en in dalen; ja overal is God”; en laat dat nou ook goed bij een rollercoaster passen.

nb: We zijn trouwens dankbaar voor de vele vormen van meeleven; op allerlei gebied!