Categorie archief: Algemeen

feedback

“Liefde is: elkaar feedback geven”.  Een tijdje geleden had ik een training waarbij er in werd gegaan op het geven van feedback. De conclusie was al snel dat het geven van positieve opmerkingen richting de ander makkelijker is dan een (positief) kritische opstelling. “Beschouw het als een cadeautje als iemand je feedback geeft” was een opmerking wat ik las. Zien we dat altijd zo als we het geven of krijgen? Lees verder feedback

Chaplin en de film van je leven

Charlie Chaplin: wat kan een acteur van een ‘stomme film’ te zeggen hebben? Vorige week bezocht ik in Amsterdam de musical over het leven van deze acteur. Van de buitenkant leek het in eerste instantie allemaal pracht en praal. Een gevierde acteur die het in Amerika (in eerste instantie) ook helemaal ‘gemaakt’ had. Toch klonk al relatief snel in deze musical teksten als ‘iedereen zet een masker op’. Schone schijn. Ik moest denken aan het liedje ‘Maskers af’ van Elly & Rikkert. Uiteindelijk gaan alle maskers af en zien ze je gezicht.   Lees verder Chaplin en de film van je leven

verrassend

“Je hebt mij best verrast toen je een paar maanden geleden aangaf met de verkoop van aloe-vera-producten van Forever te starten; ik had dit totaal niet verwacht”. Zo maar een quote uit een gesprek van de afgelopen week. Ik moet zeggen dat hij niet de enige is.

Aan de uitspraak moet ik denken als ik afgelopen zaterdag bij een trainingsdag van Forever ben in Nieuwegein. Het opvallende is dat de personen achter de verhalen daar vaak ‘gewone mensen’ zijn. Het succes is voor een deel ook terug te voeren op het enthousiasme voor het product. Een spreekster wordt geemotioneerd als zij vertelt dat zij door het verdienmodel van Forever de mogelijkheid heeft om nu meer tijd te besteden aan haar moeder van in de negentig. De opmerking “deze tijd komt nooit meer terug’ is raak waarbij ik mij wel afvraag of iedereen zich dat beseft (de eenzaamheid van ouderen zou een stuk minder worden hierdoor).

Terug naar het gesprek van afgelopen week: “je bent betrouwbaar; ik zie het je ook zo doen!”. Een uitspraak waar ik blij mee ben; en dat zal je niet verrassen :).

 

Geblinddoekt

De deelnemers aan de sessie kunnen niets zien. Met een oogmasker voor wordt er geluisterd naar een spreker die de zelfde ervaring heeft; alleen heeft hij geen oogmasker nodig. Hij vertelt zijn ervaringen: over bijvoorbeeld het kopen van een pak melk in de supermarkt. De eerste keer was voor hem een behoorlijke uitdaging.

Inmiddels ben ik ook een deelnemer geworden. We krijgen de opdracht om ons in de ruimte rond te bewegen en kennis te maken met een paar andere personen. Tastend zoek ik mijn weg; proberend om niet te struikelen over bijvoorbeeld een zitzak. Het lukt mij al snel om iemand een handdruk te geven. Ik herken zijn stem: hij gaf mij het oogmasker en legt aan mij de situatie nu nog even kort uit. Dat was de eerste. Op naar deelnemer 2. Ik vind het lastig. Je hoort veel geluiden. Dan merk ik dat ik ergens tegen aan loop; stiekem spiek ik toch even om mij te orienteren waarbij ik mij realiseer dat ik dat wel kan doen maar een blinde niet.

We krijgen de opdracht om te gaan zitten. Het lukt mij om een stoel te vinden. We luisteren verder naar zijn verhaal. Hij vertelt over een buitenlandse jongen met wie hij een tijd heeft opgetrokken. Als zeer slecht zienden gingen ze samen naar het zwembad. Vanaf de rand plonzen ze het water in. Hij kon zwemmen; zijn vriend niet. Door 2 badmeesters moest hij uit het water worden gehaald. Het deerde hem niet. Een week later doet hij het zelfde en uiteindelijk na een maand of 8 lukt het hem om naar de overkant te zwemmen. Over omgaan met uitdagingen gesproken.

Dan krijgen wij een opdracht. Het kopen van een pak melk was voor de spreker al een uitdaging waar hij tegen op zag. De vraag wordt voorgelegd om aan een ander te vertellen wat voor jou een uitdaging is. Ik vertel over mijn nieuwe activiteit als distributeur bij Forever wat voor mij op bepaalde gebieden toch betekent dat je uit je comfortzone stapt.

Later vertellen een paar deelnemers in de groep over hun ‘pak melk’. Er zitten kwetsbare verhalen bij. Ongelofelijk dat dit verteld wordt terwijl we elkaar nog maar een uurtje kennen. Ik hoor dat 1 deelnemer het emotioneel niet aan kon en de groep heeft verlaten.

Het oogmasker zorgt er voor dat we minder kunnen zien, hierdoor aan 1 kant meer teruggeworpen worden op ons zelf. Juist door die kwetsbaarheid ontstaat er openheid. Terwijl ik de blinddoek af zet vraag ik mij af of ik juist door dat oogmasker niet meer zie van de ander om mij heen.

 

Ontwikkelpunt

“Communiceren is maar al te vaak de kunst van het zo dicht mogelijk langs elkaar heen praten”

Daar zit ik dan; op een vakantiedag te luisteren naar de analyse van de door mij ingevulde communicatie-scan van de organisatie 7-life. Ontwikkelpunten horen. Het ontvangen rapport geeft aan dat ik met de scan ondermeer ‘antwoorden vind op vragen over communicatiestijl; je blik op de wereld, het open staan voor verandering en wanneer je ergens enthousiast voor wordt. We communiceren vaak met anderen die niet op het zelfde ‘level’ zitten als waar jij op zit. Ook een oorzaak van een ‘communicatiestoring’.

De scan kent 7 types; varierend van de ‘strateeg’ tot de ‘doener’ waarbij er ook nog aandacht wordt besteed aan ‘logica’ versus ‘verbeeldingskracht’. Dat bij mij de ‘logica’ hierin beter scoort was geen verrassing. Toch had ik het ook wel aardig gevonden als ik in mijn stijl ‘artistiek, fantasierijk, visueel’ meer tegen was gekomen.

Het rapport geeft bij mij aan dat ik houd van ‘echte mensen, mensen die hun emoties durven te tonen’. ‘Onvoorwaardelijkheid’ is belangrijk; vooral in persoonlijke relaties. Ik herken mij hier wel in maar ik realiseer mij ook dat het een valkuil is als dit niet wederzijds is. Leren we soms ook niet vaak door vallen en opstaan?

Een andere stijl is die van de ‘doordenker’. Een ‘rustige, wat teruggetrokken en observerende communicatiestijl’. Introvert, ‘gehecht aan eigen tijd’ kunnen daar ook weer bij horen. Deze stijl ligt, in mijn geval, ook dicht bij de ‘beheerder’. Na observatie en afweging volgt een weloverwogen actie. We komen dan ook snel bij de ‘doener’ uit. ‘De doener ziet dingen; details, werk dat er nog ligt, een kleine verandering in het huis, een nieuwe bril bij de ander’. Oei; hierin herken ik mij voor een deel. Complimenten over een ander kapsel of een nieuwe bril maak ik niet snel. Eerlijk gezegd moet ik toegeven dat het mij vaak gewoon niet op valt. Wat dat betreft kan ik maar beter in mijn agenda zetten dat mijn vrouw een bezoekje op die dag aan de kapper heeft gebracht :).

In dit blog ga ik niet in op alle stijlen. Mooi is de vermelding dat het vooral een ‘ontwikkel-document’ is. Het geeft inzicht in je voorkeur maar ook wat je nog zou kunnen ontwikkelen. Vaak leren we door ‘schaad en schande’. ‘Ik moet zeggen dat ik hierin mij zelf nog wel eens tegen kom. En jij? ‘

Gerrit

meer informatie: www.krachtigcommuniceren.com

 

Stilstaan

Het was net of dit beeld aan de rand van het centrum van Amersfoort mij even stil laat staan. De ‘persoon’ kijkt min of meer uit richting het bankkantoor van de ABN. Het is alweer ruim 15 jaar geleden dat ik dit pand verliet (waar toen nog ING op de gevel werd vermeld). Dat situaties in de financiële wereld snel kunnen veranderen hebben we in de afgelopen jaren wel gemerkt maar geldt dat ook niet voor veel andere zaken? Dat we vaak ons vertrouwen meer op materiele zaken stellen dan op God is duidelijk. Lees verder Stilstaan

Verkeerde droom

Verkeerde droom

Het gebeurde mij gisteren tijdens een training waarbij we met onze groep van een kleine 10 personen na mochten denken over ‘onze droom’.  De opdracht overviel mij eigenlijk. Terwijl ik buiten met een andere (collega-)cursist er over aan het mijmeren was vertelde ik de droom totdat ik mij het ineens realiseerde: “dit is eigenlijk helemaal niet mijn droom maar van Marja, mijn vrouw”.  Op dat moment helaas geen tijd meer voor een ‘nieuwe start’.  Lees verder Verkeerde droom