Alle berichten van info@evenwichtig.nu

verrassend

“Je hebt mij best verrast toen je een paar maanden geleden aangaf met de verkoop van aloe-vera-producten van Forever te starten; ik had dit totaal niet verwacht”. Zo maar een quote uit een gesprek van de afgelopen week. Ik moet zeggen dat hij niet de enige is.

Aan de uitspraak moet ik denken als ik afgelopen zaterdag bij een trainingsdag van Forever ben in Nieuwegein. Het opvallende is dat de personen achter de verhalen daar vaak ‘gewone mensen’ zijn. Het succes is voor een deel ook terug te voeren op het enthousiasme voor het product. Een spreekster wordt geemotioneerd als zij vertelt dat zij door het verdienmodel van Forever de mogelijkheid heeft om nu meer tijd te besteden aan haar moeder van in de negentig. De opmerking “deze tijd komt nooit meer terug’ is raak waarbij ik mij wel afvraag of iedereen zich dat beseft (de eenzaamheid van ouderen zou een stuk minder worden hierdoor).

Terug naar het gesprek van afgelopen week: “je bent betrouwbaar; ik zie het je ook zo doen!”. Een uitspraak waar ik blij mee ben; en dat zal je niet verrassen :).

 

oktober-aanbieding: 1+1 gratis Flawless bij Sonya

oktober 2016 aanbieding zolang de voorraad strekt

De innovatieve, kwalitatief hoogwaardige producten zijn alle ‘aloe inspired’ en bieden het allerbeste van de natuur en de wetenschap, flawless by Sonya™ producten. Met de flawless Sonya Collection kan elke vrouw haar persoonlijke schoonheid nu nog beter tot uiting brengen !
1+1 Gratis flawless by Sonya actie

Bestel een flawless by Sonya product en krijg automatisch hetzelfde product in dezelfde kleur erbij. Deze actie geldt voor de hele flawless by Sonya collectie zolang de voorraad strekt. De producten hebben een beperkte houdbaarheid tot maximaal 12 maanden.  

De actie 1+1 gratis geldt niet voor de flawless by Sonya accessoires.

bestel snel via de webshop

Steptember

Een berichtje op de intranetsite op mijn werk activeerde mij: ‘geef je als team op om mee te doen met Steptember en steun zo financieel mensen met cerebrale parese’ (zoek maar even op waar dat voor staat :). Al snel hadden we een team bij elkaar.  Het berichtje zette aan tot actie en ik moet zeggen dat het mij mee valt om per dag minimaal 10.000 stappen te lopen. Een wandeling naar het station in plaats van de fiets werkt voor mij hiervoor al prima.

Tijdens een ‘wandelroute’ zat ik er verder over na te denken. Hoe vaak hebben we geen goede voornemens maar blijft het er bij en zetten we niet de noodzakelijke stappen. Dat kan op gebied van gezondheid zijn, op relatie-niveau of bijvoorbeeld bij het zoeken naar ander (aanvullend) inkomen. Opvallend was op dat gebied een bericht wat ik afgelopen zaterdag in de krant las waarbij er wetenschappelijk onderzoek  was gedaan onder mensen die twijfelden over een grote keuze die ze moesten maken in hun leven. Bij een aantal werd de keuze voor het onderzoek letterlijk door ‘het lot’ genomen (in deze moderne tijd vertaald naar ‘kop of munt’). De uitkomst was verrassend. Degenen die eerst twijfelden maar nu duidelijk hun leven een andere wending hadden gegeven waren veel gelukkiger geworden. Zowel zij zelf als hun omgeving gaven dat aan. Dat wijkt dus toch wel af van de regel ‘bij twijfel niet inhalen’.

Tijdens een presentatie die ik pas mee maakte werd aan betrokkenen gevraagd om aan te geven wat ze graag veranderd zagen. Het was gemakkelijk om een rijtje te noemen maar toch kan het zetten van een daadwerkelijke stap in een andere richting best lastig zijn; maar wat als je de stap niet zet? Eigenlijk weet je dan bijna zeker dat het gewenste resultaat er niet komt. Bij mij zelf heb ik in de afgelopen 2 maanden duidelijk gemerkt dat ik diverse andere stappen heb gezet waaronder het aansluiten bij Forever. Voor mij deels een nieuwe route waarbij ik soms ook wel misstappen maak.

Ben jij er al uit welke stappen je zou moeten zetten voor een verandering die je door zou willen voeren? Een berichtje op een intranetsite activeerde mij. Wanneer zet jij een stap in een gewenste richting?

 

 

Geblinddoekt

De deelnemers aan de sessie kunnen niets zien. Met een oogmasker voor wordt er geluisterd naar een spreker die de zelfde ervaring heeft; alleen heeft hij geen oogmasker nodig. Hij vertelt zijn ervaringen: over bijvoorbeeld het kopen van een pak melk in de supermarkt. De eerste keer was voor hem een behoorlijke uitdaging.

Inmiddels ben ik ook een deelnemer geworden. We krijgen de opdracht om ons in de ruimte rond te bewegen en kennis te maken met een paar andere personen. Tastend zoek ik mijn weg; proberend om niet te struikelen over bijvoorbeeld een zitzak. Het lukt mij al snel om iemand een handdruk te geven. Ik herken zijn stem: hij gaf mij het oogmasker en legt aan mij de situatie nu nog even kort uit. Dat was de eerste. Op naar deelnemer 2. Ik vind het lastig. Je hoort veel geluiden. Dan merk ik dat ik ergens tegen aan loop; stiekem spiek ik toch even om mij te orienteren waarbij ik mij realiseer dat ik dat wel kan doen maar een blinde niet.

We krijgen de opdracht om te gaan zitten. Het lukt mij om een stoel te vinden. We luisteren verder naar zijn verhaal. Hij vertelt over een buitenlandse jongen met wie hij een tijd heeft opgetrokken. Als zeer slecht zienden gingen ze samen naar het zwembad. Vanaf de rand plonzen ze het water in. Hij kon zwemmen; zijn vriend niet. Door 2 badmeesters moest hij uit het water worden gehaald. Het deerde hem niet. Een week later doet hij het zelfde en uiteindelijk na een maand of 8 lukt het hem om naar de overkant te zwemmen. Over omgaan met uitdagingen gesproken.

Dan krijgen wij een opdracht. Het kopen van een pak melk was voor de spreker al een uitdaging waar hij tegen op zag. De vraag wordt voorgelegd om aan een ander te vertellen wat voor jou een uitdaging is. Ik vertel over mijn nieuwe activiteit als distributeur bij Forever wat voor mij op bepaalde gebieden toch betekent dat je uit je comfortzone stapt.

Later vertellen een paar deelnemers in de groep over hun ‘pak melk’. Er zitten kwetsbare verhalen bij. Ongelofelijk dat dit verteld wordt terwijl we elkaar nog maar een uurtje kennen. Ik hoor dat 1 deelnemer het emotioneel niet aan kon en de groep heeft verlaten.

Het oogmasker zorgt er voor dat we minder kunnen zien, hierdoor aan 1 kant meer teruggeworpen worden op ons zelf. Juist door die kwetsbaarheid ontstaat er openheid. Terwijl ik de blinddoek af zet vraag ik mij af of ik juist door dat oogmasker niet meer zie van de ander om mij heen.

 

Een pelgrimstocht

Enthousiast vertelt ze over de pelgrimstocht die ze samen met haar vriend heeft gemaakt naar Santiago de Compostela. Een wandeling over 1000 km; bepakt en bezakt in geregeld de brandende zon waarbij af en toe ‘ik kan niet meer’ ook naar boven komt. Nu zitten we heerlijk op een terrasje in de zon in Ede nadat we elkaar bijna dertig jaar niet meer gezien hadden. Herinneringen worden opgehaald. Het voordeel van facebook is wel dat het leggen van ‘oude’ contacten veel eenvoudiger is geworden.

Terwijl wij aan een bittergarnituur zitten, hebben we het tijdens het gesprek ook over een gezonde lifestyle. Verse groente, zelf klaar maken (dus zonder allerlei toevoegingen) heeft duidelijk de prioriteit. Een ‘pizza uit de vriezer’ van de supermarkt is ‘not done’. Ik moet toegeven dat dat bij ons lang niet altijd zo gaat hoewel we er wel bewuster op worden. Na ons gesprek krijg ik een berichtje waarbij zij zich zelf de vraag stelt waarom het ene kind wel bewust voor echte smaak kiest en de ander niet.

Een bruggetje over mijn nieuwe activiteiten bij Forever is door haar door dit gesprek snel gemaakt. Ik vertel mijn verhaal, de positieve effecten die de cleansing van 9 dagen heeft gehad en ook de veranderde mindset. De reden ook waarom ik er mee gestart ben. Ze is verbaasd dat het kannetje met de aloe-vera voor meer dan 95% uit pure aloe-vera bestaat.

De volgende morgen zit ik in de trein naar mijn werk na te denken over ons gesprek. Ik zie overeenkomsten met een bezoekje eerder deze week waarbij het gezin kiest voor biologisch eten en andere producten zonder allerlei toevoegingen. Ook toen werd duidelijk dat dat niet altijd even eenvoudig is maar dat dit wel gezorgd heeft voor vermindering van gezondheidsklachten. Het zet mij wel even stil. De vergelijking met een pelgrimstocht komt naar boven. Het doel van een dergelijke reis is ook dat je na gaat denken, tot bezinning komt. Bij zo’n bedevaart kies je ook niet de snelle route en kom je diverse hindernissen tegen. Best lastig om de moeilijke route te kiezen

What’s on your mind

Een filmpje over de kracht van positief denken zette mij pas even stil. Met nadruk werd aangegeven om de dag zowel te beginnen als te eindigen met een korte video op dat gebied. “Je begint de dag zo duidelijk beter terwijl bij het naar bed gaan je onderbewustzijn ook weer een positieve mindset krijgt”.

De vraag die bij mij zelf naar boven komt is of een dergelijke start en afsluiting van de dag de plek van het bijbellezen aan het begin en einde van de dag voor velen heeft overgenomen. Eigenlijk schaam ik mij: zien wij als christenen het grote belang van de start en einde van de dag met God wel voldoende in? Het zette mij in ieder geval stil.

Bijbelse waarden komen trouwens deels in dit filmpje ook wel naar voren. Zo wordt er aandacht besteedt aan de negativiteit die ons leven kan beheersen door ander(en) niet te vergeven. Het wordt duidelijk gezien als een blokkade die een positieve instelling in de weg kan staan.

Positief denken: soms best lastig. Dat er kracht van uit kan gaan is voor mij wel duidelijk. Ik denk dat wij alleen niet vanuit onze eigen kracht moeten werken maar mogen weten dat God door ons heen wil werken. Als we dat beseffen heeft dat impact in onze manier van handelen, in onze relaties met anderen en onze Toekomstverwachting. Dat is pas echt krachtig positief denken.

Benieuwd trouwens naar je reactie.

Zaaien met gegarandeerd hoog rendement

De ‘gelijkenis van de zaaier’; een bekend verhaal in de bijbel. ‘Zaad’ van de verkondiging van het evangelie wordt in verschillende grond gezaaid. Voordat de predikant hier verder op ingaat, wordt de aandacht verlegd naar het komende Koninkrijk van God. De vraag wordt gesteld of wij daar wel op zitten te wachten. Schuiven wij dit vaak niet naar de achtergrond?

Er kunnen momenten zijn dat we de tweede komst van Jezus naar de aarde wel verwachten. Bijvoorbeeld als wij de gebrokenheid van de wereld ervaren; ver weg of dichtbij. Kan door ziekte maar ook als we kijken naar alle ellende, oorlogen, het terrorisme, kunnen we steeds meer verlangen naar het moment dat God terug gaat komen. Dan zal alles (ver)nieuw(d) zijn. Ik moet denken aan de vroegere reclame van Bounty: ‘een stukje paradijs op aarde’. Groot verschil: het zal niet gaan om ‘een stukje’ maar om alles!

Wat komt er van Gods Koninkrijk terecht? Wat zien we er van? Nu terug naar de gelijkenis. Het verhaal lijkt simpel maar er zit meer in dan we vaak door hebben. Jezus heeft het over het begrijpen ervan; een ‘sleutel’ is nodig om het te begrijpen. Als je de Verteller kent heb je de sleutel in handen.

Het zaad van het evangelie wordt gestrooid; het komt op. Het evangelie wordt ‘rijk’ gestrooid. In de dagelijkse praktijk zaait een agrarier ‘zuinig’; alleen in ‘vruchtbare aarde’. Een deel van het gestroooide komt verkeerd terecht. Satan ‘eet’ deel van het zaad op; over zijn ‘ kerkbezoek’hoeft niet geklaagd te worden: het is de meest trouwe kerkganger…

Bij een deel van het gestrooide lijkt het evangelie gunstig ontvangen te worden maar het heeft geen wortel. De vruchtbare aarde is onvoldoende. Door de minste problemen gaat het plantje al weer dood. Een ander deel komt in onkruid terecht. Door het dagelijks leven (en zonde?) kan dit verstikt worden.

Een ander deel van het zaad valt in goede grond en levert koren op. Soms honderd of zestig of dertig graankorrels. Misschien trekken we hierin ook wel een vergelijking naar ons eigen leven; de één heeft in het dagelijks leven meer succes dan de ander. In het evangelie gaat het erom dat het zaad goed terecht komt en dat het vrucht draagt.

Het lijkt zo al met al een somber verhaal. Is het Koninkrijk wel hoopgevend? Ik vind het mooi dat de predikant aangeeft dat het niet gaat om de ‘gelijkenis van de grond’ maar om de ‘gelijkenis van de Zaaier’. Wij hoeven niet een bodemanalyse te doen.  De Zaaier weet dat een deel niet opkomt, hij zaait (in tegenstelling tot ons) wel ruimhartig omdat Hij een zo groot mogelijke opbrengst wil. Belangrijker is: Hij heeft vertrouwen in de opbrengst. Door het sterven aan het kruis gaf Hij Zijn leven; Zijn dood draagt veel vrucht!

Komt er iets van het gezaaide, het Koninkrijk, terecht? We hoeven niet te leven bij wat we zien maar we mogen wel op Hem vertrouwen. De opbrengst is gegarandeerd.  Een financiele bijsluiter met waarschuwingen, voor crisissituaties zoals we die voor andere producten kennen is dan ook niet nodig. Misschien komt trouwens het zaad in een tijd van crisis wel meer tot bloei.

Gerrit

nav preek Ds. J.H. Adriaanse in G.H. Kerk 31 juli om 9.00 uur

Ontwikkelpunt

“Communiceren is maar al te vaak de kunst van het zo dicht mogelijk langs elkaar heen praten”

Daar zit ik dan; op een vakantiedag te luisteren naar de analyse van de door mij ingevulde communicatie-scan van de organisatie 7-life. Ontwikkelpunten horen. Het ontvangen rapport geeft aan dat ik met de scan ondermeer ‘antwoorden vind op vragen over communicatiestijl; je blik op de wereld, het open staan voor verandering en wanneer je ergens enthousiast voor wordt. We communiceren vaak met anderen die niet op het zelfde ‘level’ zitten als waar jij op zit. Ook een oorzaak van een ‘communicatiestoring’.

De scan kent 7 types; varierend van de ‘strateeg’ tot de ‘doener’ waarbij er ook nog aandacht wordt besteed aan ‘logica’ versus ‘verbeeldingskracht’. Dat bij mij de ‘logica’ hierin beter scoort was geen verrassing. Toch had ik het ook wel aardig gevonden als ik in mijn stijl ‘artistiek, fantasierijk, visueel’ meer tegen was gekomen.

Het rapport geeft bij mij aan dat ik houd van ‘echte mensen, mensen die hun emoties durven te tonen’. ‘Onvoorwaardelijkheid’ is belangrijk; vooral in persoonlijke relaties. Ik herken mij hier wel in maar ik realiseer mij ook dat het een valkuil is als dit niet wederzijds is. Leren we soms ook niet vaak door vallen en opstaan?

Een andere stijl is die van de ‘doordenker’. Een ‘rustige, wat teruggetrokken en observerende communicatiestijl’. Introvert, ‘gehecht aan eigen tijd’ kunnen daar ook weer bij horen. Deze stijl ligt, in mijn geval, ook dicht bij de ‘beheerder’. Na observatie en afweging volgt een weloverwogen actie. We komen dan ook snel bij de ‘doener’ uit. ‘De doener ziet dingen; details, werk dat er nog ligt, een kleine verandering in het huis, een nieuwe bril bij de ander’. Oei; hierin herken ik mij voor een deel. Complimenten over een ander kapsel of een nieuwe bril maak ik niet snel. Eerlijk gezegd moet ik toegeven dat het mij vaak gewoon niet op valt. Wat dat betreft kan ik maar beter in mijn agenda zetten dat mijn vrouw een bezoekje op die dag aan de kapper heeft gebracht :).

In dit blog ga ik niet in op alle stijlen. Mooi is de vermelding dat het vooral een ‘ontwikkel-document’ is. Het geeft inzicht in je voorkeur maar ook wat je nog zou kunnen ontwikkelen. Vaak leren we door ‘schaad en schande’. ‘Ik moet zeggen dat ik hierin mij zelf nog wel eens tegen kom. En jij? ‘

Gerrit

meer informatie: www.krachtigcommuniceren.com

 

Wat is het je waard?

Wat is het je waard? Geregeld stellen we ons zelf die vraag. Denk bijvoorbeeld bij het boeken van een vakantie, al dan niet investeren in je huis, de koop van een andere auto. Ik denk dat we bij materiele zaken hier vaak meer over na denken dan bij zaken als geloof en gezondheid. Zou het niet zo zijn dat we de waarde van de laatste twee categorieen er vaak pas achter komen als het (te) laat is en dat we eigenlijk ‘verkeerd geinvesteerd’ hebben?
Lees verder Wat is het je waard?