Geblinddoekt

De deelnemers aan de sessie kunnen niets zien. Met een oogmasker voor wordt er geluisterd naar een spreker die de zelfde ervaring heeft; alleen heeft hij geen oogmasker nodig. Hij vertelt zijn ervaringen: over bijvoorbeeld het kopen van een pak melk in de supermarkt. De eerste keer was voor hem een behoorlijke uitdaging.

Inmiddels ben ik ook een deelnemer geworden. We krijgen de opdracht om ons in de ruimte rond te bewegen en kennis te maken met een paar andere personen. Tastend zoek ik mijn weg; proberend om niet te struikelen over bijvoorbeeld een zitzak. Het lukt mij al snel om iemand een handdruk te geven. Ik herken zijn stem: hij gaf mij het oogmasker en legt aan mij de situatie nu nog even kort uit. Dat was de eerste. Op naar deelnemer 2. Ik vind het lastig. Je hoort veel geluiden. Dan merk ik dat ik ergens tegen aan loop; stiekem spiek ik toch even om mij te orienteren waarbij ik mij realiseer dat ik dat wel kan doen maar een blinde niet.

We krijgen de opdracht om te gaan zitten. Het lukt mij om een stoel te vinden. We luisteren verder naar zijn verhaal. Hij vertelt over een buitenlandse jongen met wie hij een tijd heeft opgetrokken. Als zeer slecht zienden gingen ze samen naar het zwembad. Vanaf de rand plonzen ze het water in. Hij kon zwemmen; zijn vriend niet. Door 2 badmeesters moest hij uit het water worden gehaald. Het deerde hem niet. Een week later doet hij het zelfde en uiteindelijk na een maand of 8 lukt het hem om naar de overkant te zwemmen. Over omgaan met uitdagingen gesproken.

Dan krijgen wij een opdracht. Het kopen van een pak melk was voor de spreker al een uitdaging waar hij tegen op zag. De vraag wordt voorgelegd om aan een ander te vertellen wat voor jou een uitdaging is. Ik vertel over mijn nieuwe activiteit als distributeur bij Forever wat voor mij op bepaalde gebieden toch betekent dat je uit je comfortzone stapt.

Later vertellen een paar deelnemers in de groep over hun ‘pak melk’. Er zitten kwetsbare verhalen bij. Ongelofelijk dat dit verteld wordt terwijl we elkaar nog maar een uurtje kennen. Ik hoor dat 1 deelnemer het emotioneel niet aan kon en de groep heeft verlaten.

Het oogmasker zorgt er voor dat we minder kunnen zien, hierdoor aan 1 kant meer teruggeworpen worden op ons zelf. Juist door die kwetsbaarheid ontstaat er openheid. Terwijl ik de blinddoek af zet vraag ik mij af of ik juist door dat oogmasker niet meer zie van de ander om mij heen.

 

2 gedachten over “Geblinddoekt”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *