Geblinddoekt

De deelnemers aan de sessie kunnen niets zien. Met een oogmasker voor wordt er geluisterd naar een spreker die de zelfde ervaring heeft; alleen heeft hij geen oogmasker nodig. Hij vertelt zijn ervaringen: over bijvoorbeeld het kopen van een pak melk in de supermarkt. De eerste keer was voor hem een behoorlijke uitdaging.

Inmiddels ben ik ook een deelnemer geworden. We krijgen de opdracht om ons in de ruimte rond te bewegen en kennis te maken met een paar andere personen. Tastend zoek ik mijn weg; proberend om niet te struikelen over bijvoorbeeld een zitzak. Het lukt mij al snel om iemand een handdruk te geven. Ik herken zijn stem: hij gaf mij het oogmasker en legt aan mij de situatie nu nog even kort uit. Dat was de eerste. Op naar deelnemer 2. Ik vind het lastig. Je hoort veel geluiden. Dan merk ik dat ik ergens tegen aan loop; stiekem spiek ik toch even om mij te orienteren waarbij ik mij realiseer dat ik dat wel kan doen maar een blinde niet.

We krijgen de opdracht om te gaan zitten. Het lukt mij om een stoel te vinden. We luisteren verder naar zijn verhaal. Hij vertelt over een buitenlandse jongen met wie hij een tijd heeft opgetrokken. Als zeer slecht zienden gingen ze samen naar het zwembad. Vanaf de rand plonzen ze het water in. Hij kon zwemmen; zijn vriend niet. Door 2 badmeesters moest hij uit het water worden gehaald. Het deerde hem niet. Een week later doet hij het zelfde en uiteindelijk na een maand of 8 lukt het hem om naar de overkant te zwemmen. Over omgaan met uitdagingen gesproken.

Dan krijgen wij een opdracht. Het kopen van een pak melk was voor de spreker al een uitdaging waar hij tegen op zag. De vraag wordt voorgelegd om aan een ander te vertellen wat voor jou een uitdaging is. Ik vertel over mijn nieuwe activiteit als distributeur bij Forever wat voor mij op bepaalde gebieden toch betekent dat je uit je comfortzone stapt.

Later vertellen een paar deelnemers in de groep over hun ‘pak melk’. Er zitten kwetsbare verhalen bij. Ongelofelijk dat dit verteld wordt terwijl we elkaar nog maar een uurtje kennen. Ik hoor dat 1 deelnemer het emotioneel niet aan kon en de groep heeft verlaten.

Het oogmasker zorgt er voor dat we minder kunnen zien, hierdoor aan 1 kant meer teruggeworpen worden op ons zelf. Juist door die kwetsbaarheid ontstaat er openheid. Terwijl ik de blinddoek af zet vraag ik mij af of ik juist door dat oogmasker niet meer zie van de ander om mij heen.

 

Een pelgrimstocht

Enthousiast vertelt ze over de pelgrimstocht die ze samen met haar vriend heeft gemaakt naar Santiago de Compostela. Een wandeling over 1000 km; bepakt en bezakt in geregeld de brandende zon waarbij af en toe ‘ik kan niet meer’ ook naar boven komt. Nu zitten we heerlijk op een terrasje in de zon in Ede nadat we elkaar bijna dertig jaar niet meer gezien hadden. Herinneringen worden opgehaald. Het voordeel van facebook is wel dat het leggen van ‘oude’ contacten veel eenvoudiger is geworden.

Terwijl wij aan een bittergarnituur zitten, hebben we het tijdens het gesprek ook over een gezonde lifestyle. Verse groente, zelf klaar maken (dus zonder allerlei toevoegingen) heeft duidelijk de prioriteit. Een ‘pizza uit de vriezer’ van de supermarkt is ‘not done’. Ik moet toegeven dat dat bij ons lang niet altijd zo gaat hoewel we er wel bewuster op worden. Na ons gesprek krijg ik een berichtje waarbij zij zich zelf de vraag stelt waarom het ene kind wel bewust voor echte smaak kiest en de ander niet.

Een bruggetje over mijn nieuwe activiteiten bij Forever is door haar door dit gesprek snel gemaakt. Ik vertel mijn verhaal, de positieve effecten die de cleansing van 9 dagen heeft gehad en ook de veranderde mindset. De reden ook waarom ik er mee gestart ben. Ze is verbaasd dat het kannetje met de aloe-vera voor meer dan 95% uit pure aloe-vera bestaat.

De volgende morgen zit ik in de trein naar mijn werk na te denken over ons gesprek. Ik zie overeenkomsten met een bezoekje eerder deze week waarbij het gezin kiest voor biologisch eten en andere producten zonder allerlei toevoegingen. Ook toen werd duidelijk dat dat niet altijd even eenvoudig is maar dat dit wel gezorgd heeft voor vermindering van gezondheidsklachten. Het zet mij wel even stil. De vergelijking met een pelgrimstocht komt naar boven. Het doel van een dergelijke reis is ook dat je na gaat denken, tot bezinning komt. Bij zo’n bedevaart kies je ook niet de snelle route en kom je diverse hindernissen tegen. Best lastig om de moeilijke route te kiezen

What’s on your mind

Een filmpje over de kracht van positief denken zette mij pas even stil. Met nadruk werd aangegeven om de dag zowel te beginnen als te eindigen met een korte video op dat gebied. “Je begint de dag zo duidelijk beter terwijl bij het naar bed gaan je onderbewustzijn ook weer een positieve mindset krijgt”.

De vraag die bij mij zelf naar boven komt is of een dergelijke start en afsluiting van de dag de plek van het bijbellezen aan het begin en einde van de dag voor velen heeft overgenomen. Eigenlijk schaam ik mij: zien wij als christenen het grote belang van de start en einde van de dag met God wel voldoende in? Het zette mij in ieder geval stil.

Bijbelse waarden komen trouwens deels in dit filmpje ook wel naar voren. Zo wordt er aandacht besteedt aan de negativiteit die ons leven kan beheersen door ander(en) niet te vergeven. Het wordt duidelijk gezien als een blokkade die een positieve instelling in de weg kan staan.

Positief denken: soms best lastig. Dat er kracht van uit kan gaan is voor mij wel duidelijk. Ik denk dat wij alleen niet vanuit onze eigen kracht moeten werken maar mogen weten dat God door ons heen wil werken. Als we dat beseffen heeft dat impact in onze manier van handelen, in onze relaties met anderen en onze Toekomstverwachting. Dat is pas echt krachtig positief denken.

Benieuwd trouwens naar je reactie.